Με ισχυρό το στοιχείο της κρητικής παράδοσης και με τη συμμετοχή πολλών ομογενών, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 23 Αυγούστου στο Σίδνεϊ ο εορτασμός προς τιμήν του Αγίου Τίτου, Πρώτου Επισκόπου Κρήτης.
Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στο Marrickville, όπου βρέθηκαν μέλη του Κρητικού Συλλόγου Σίδνεϊ και Νέας Νότιας Ουαλίας, οικογένειες της ομογένειας και νέοι άνθρωποι που διατηρούν ζωντανή τη σχέση τους με την Κρήτη.
Ιδιαίτερη στιγμή του εορτασμού αποτέλεσε η λιτάνευση της εικόνας του Αγίου Τίτου, την οποία συνόδευσαν μέλη του νεοεκλεγέντος Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου και χορευτές με παραδοσιακές κρητικές φορεσιές.
Η συμμετοχή των νέων έδωσε ξεχωριστό χρώμα στην τελετή, μεταφέροντας στην άλλη άκρη του κόσμου εικόνες, ήθη και στοιχεία της πολιτιστικής ταυτότητας της Κρήτης.
Ιδιαίτερη ιστορία συνοδεύει και την εικόνα του Αγίου Τίτου που βρίσκεται πλέον στον ναό του Marrickville. Η εικόνα είχε δωρηθεί πριν από τρία χρόνια από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Ευγένιο και, με την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Μακαρίου, θα παραμείνει μόνιμα στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου.
Η παρουσία της εικόνας στην ενορία ενισχύει ακόμη περισσότερο τον πνευματικό δεσμό της κρητικής ομογένειας με τον τόπο καταγωγής της, με τον Άγιο Τίτο να αποτελεί σημείο αναφοράς για τους Κρητικούς που ζουν στην Αυστραλία.
Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας μίλησε και ο π. Ειρηναίος Τριαλονάκης, με καταγωγή από την Κρήτη, ο οποίος στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της μετάδοσης της πίστης, των εθίμων και των παραδόσεων στις νεότερες γενιές.
Το μήνυμα που κυριάρχησε ήταν ότι η διατήρηση της κρητικής ταυτότητας δεν περιορίζεται μόνο στους χορούς και στις φορεσιές, αλλά συνδέεται και με την πνευματική παράδοση που μεταφέρουν οι οικογένειες από γενιά σε γενιά.
Ο Κρητικός Σύλλογος Σίδνεϊ και Νέας Νότιας Ουαλίας ευχαρίστησε τον π. Ειρηναίο Τριαλονάκη και την Ενορία του Αγίου Νικολάου για τη φιλοξενία, καθώς και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, τους χορευτές και τις οικογένειες που συμμετείχαν στον εορτασμό.
Η εκδήλωση αποτέλεσε ακόμη μία υπενθύμιση της ισχυρής παρουσίας της κρητικής ομογένειας στην Αυστραλία, η οποία εξακολουθεί να κρατά ζωντανές την πίστη, την παράδοση και τη σύνδεση με την Κρήτη, παρά τη μεγάλη γεωγραφική απόσταση.
