Πολύ χαμηλότερη των προσδοκιών ήταν η φετινή παραγωγή ελαιολάδου στην Κρήτη με τον απολογισμό της ελαιοκομικής περιόδου να μην αφήνει περιθώρια κυρίως στους παραγωγούς για χαμόγελα ικανοποίησης.
Ο στόχος των 70.000 τόνων – αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία – θεωρείται αδύνατο να επιτεύχθηκε ενώ η ποιότητα και οι τιμές διαμόρφωσαν αρνητικό κλίμα.
«Στη Σητεία για παράδειγμα από 13.000 τόνους που είναι κατά μέσο όρο φέτος έχει πέσει στους 2.000 – 3000 – επομένως η μείωση είναι της τάξης του 80% .Αυτό δε συμβαίνει βέβαια σε όλους τους νομούς αλλά υπάρχουν και στο νομό Ηρακλείου περιοχές με ποσοστά χαμηλής συγκομιδής», όπως αναφέρει ο πρώην ερευνητής και Δ/ντης Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων – Επιστημονικός Σύμβουλος ΣΕΔΗΚ, Νίκος Μιχελάκης.
Διαφορετική είναι η εικόνα στην Δυτική Κρήτη με την παραγόμενη ποσότητα και ποιότητα ελαιολάδου τόσο στα Χανιά όσο και στο Ρέθυμνο να διαμορφώνεται σε σχετικά ικανοποιητικά επίπεδα.
Την ίδια ώρα ο κ. Μιχελάκης συμπληρώνει: «Αυτό βέβαια οφείλεται στο ότι έχουμε μεγάλη διαφορά στις κλιματικές συνθήκες και ιδιαίτερα στις βροχοπτώσεις. Ξέρουμε ότι τα Χανιά υπερτερούν στις βροχοπτώσεις οι οποίες μειώνονται όσο προχωράμε στα Ανατολικά».
Προβλήματα εντοπίζονται και στην ποιότητα του παραγόμενου ελαιολάδου στην Κρήτη η οποία ωστόσο είναι σε ανώτερα επίπεδα συγκριτικά με άλλες ελαιοπαραγωγικές περιφέρειες της Ελλάδας, αλλά και σε σύγκριση με άλλες χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία.
«Αποδίδονται στις καιρικές συνθήκες αλλά δεν είναι μόνο οι καιρικές συνθήκες ,είναι και το γεγονός ότι δε μπορεί να πετύχουμε την αποτελεσματικότητα στη δακοκτονία που είχαμε πριν από μερικά χρόνια. Καθυστερήσεις στην προμήθεια των φαρμάκων καθυστερήσεις και πρόωρη διακοπή γιατί δεν είχαμε τα κατάλληλα φάρμακα», όπως δηλώνει ο κ. Μιχελάκης.
Η οξύτητα και τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του ελαιολάδου που παρήχθη φέτος στην Κρήτη το διαφοροποιούν από περιοχή σε περιοχή.
«Δεν είναι τόσο καλά, ιδιαίτερα στην Ανατολική Κρήτη λόγο της ξηρασίας, ο καρπός όπως ήταν δεν δίνει γευστικά καλό λάδι, αλλά έχει μια γεύση αχύρου όπως λένε οι γευσιγνώστες. Αλλά μην το γενικεύσουμε, συμβαίνει σε ορισμένες μόνο περιοχές και τα λάδια από τις δημοπρασίες που κάνουμε βλέπουμε ότι σε γενικές γραμμές είναι πολύ καλής ποιότητας», σύμφωνα με τον ίδιο.
Η ποιότητα του ελαιολάδου σε συνδυασμό με τους παράγοντες που διαμορφώνουν τις τιμές στην αγορά, είχαν ως αποτέλεσμα οι παραγωγοί να διαθέτουν το προϊόν τους πολύ πιο κάτω από τα προσδοκώμενα επίπεδα.
Σταθερά συνεχίζονται οι εξαγωγές ελαιολάδου με τον πρώην ερευνητή του Ινστιτούτου Ελιάς και επιστημονικό σύμβουλο του Συνδέσμου Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης Νίκο Μιχελάκη να τονίζει την ανάγκη προώθησης στις αγορές του εξωτερικού, τυποποιημένου και όχι χύμα ελαιολάδου.
