Καισαριανή 1944: Η ιστορία του Κρητικού Θρασύβουλου Καλαφατάκη που συγκινεί – Όσα εξιστορεί η κόρη του (video)
Μνήμες από μία από τις πιο τραγικές στιγμές της γερμανικής Κατοχής αναβιώνουν μετά τη δημοσιοποίηση φωτογραφιών που φέρονται να αποτυπώνουν την εκτέλεση των 200 αντιστασιακών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1944.
Το υλικό ήρθε στο φως μέσω του ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας Crain’s Militaria, ο οποίος προχώρησε στην ανάρτησή του προς δημοπρασία στην πλατφόρμα eBay.
Στις εικόνες, που προκάλεσαν έντονη συγκίνηση και αντιδράσεις, διακρίνονται πρόσωπα των μελλοθανάτων λίγο πριν από την εκτέλεσή τους από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Ανάμεσα σε όσους ταυτοποιήθηκαν βρίσκεται και ο Χανιώτης Θρασύβουλος Καλαφατάκης από τον Πλατανιά, ο οποίος εκτελέστηκε σε ηλικία μόλις 30 ετών.
Ο Καλαφατάκης είχε ενταχθεί από νεαρή ηλικία στο ΚΚΕ και διώχθηκε στη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά. Συνελήφθη το 1939 και μεταφέρθηκε διαδοχικά σε χώρους κράτησης στα Χανιά, στις φυλακές Αβέρωφ, στην Ακροναυπλία και στο ιταλικό στρατόπεδο της Λάρισας, πριν οδηγηθεί στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι στο Χαϊδάρι εργαζόταν ως μάγειρας, φροντίζοντας νεότερους κρατούμενους. Στη μνήμη του έχει δοθεί το όνομά του σε δρόμο στην περιοχή του Αγίου Λουκά στα Χανιά.
Η τραγωδία της Πρωτομαγιάς του 1944 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές πράξεις αντιποίνων των ναζιστικών δυνάμεων στην Ελλάδα, με 200 κρατούμενους – στην πλειονότητά τους κομμουνιστές – να οδηγούνται στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και μια παλαιότερη σχολική εργασία που πραγματοποιήθηκε το 2016 στο Γυμνάσιο Πλατανιά. Ο μαθητής Γιάγκος Μαράκης, δισέγγονος του εκτελεσθέντος, κατέγραψε μαρτυρία της γιαγιάς του, Μαρίας Καλαφατάκη, κόρης του Θρασύβουλου. Η ίδια ήταν παιδί όταν ο πατέρας της εκτελέστηκε και μετέφερε τις αφηγήσεις που άκουγε μεγαλώνοντας: από το κίνημα στα Χανιά το 1938 κατά του Μεταξά, την Κατοχή και τις διώξεις, έως το κλίμα φόβου και κοινωνικής απομόνωσης που βίωσαν οι αριστερές οικογένειες. Παράλληλα, περιέγραψε και πράξεις αλληλεγγύης από ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων.
