Η Κρήτη αποχαιρετά μια εμβληματική μορφή της παραδοσιακής της μουσικής.
Η Ασπασία Παπαδάκη έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών, τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου, αφήνοντας πίσω της ένα έργο που σημάδεψε την ιστορία της κρητικής λύρας και του βιολιού. Τα τελευταία χρόνια διέμενε στο Δημοτικό Γηροκομείο Χανίων, όπου ολοκλήρωσε τη μακρά και δημιουργική της διαδρομή.
Γεννημένη το 1932 στην Πλάκα Αποκορώνου, μεγάλωσε σε οικογένεια με βαθιά μουσική παράδοση. Ο πατέρας της, Φραγκιός Παπαδάκης, έπαιζε λαούτο, ενώ ο θείος της, ο θρυλικός Μιχάλης Παπαδάκης, υπήρξε σπουδαίος λυράρης. Καθοριστικό ρόλο στη ζωή και την καλλιτεχνική της πορεία είχε και ο αδελφός της Παύλος Παπαδάκης, καταξιωμένος λαουτιέρης και τραγουδιστής, με τον οποίο συνεργάστηκε σταθερά επί δεκαετίες.
Η πρώτη της επαφή με τη λύρα ήταν αυτενέργεια και πράξη τόλμης: σε ηλικία 14 ετών κατασκεύασε μόνη της το όργανο και άρχισε να παίζει τους πρώτους σκοπούς. Παρά τις αρχικές επιφυλάξεις της μητέρας της—που θεωρούσε τότε τη λύρα «αντρικό» όργανο—η Ασπασία δεν εγκατέλειψε. Αγκαλιάζοντας και το βιολί, στο οποίο διακρίθηκε με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία, διεύρυνε το εκφραστικό της πεδίο και κατέκτησε τη σκηνή με το προσωπικό της ύφος.
Μαζί με τον αδελφό της, έδωσε αμέτρητες εμφανίσεις σε γάμους, πανηγύρια και πολιτιστικές εκδηλώσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διάδοση της κρητικής μουσικής. Σημαντικός υπήρξε και ο δισκογραφικός της αποτύπωμα μέσα από τη συνεργασία της με τον Βαγγέλης Ζαμπετουλάκης, συμμετέχοντας στους περισσότερους δίσκους του.
Η παρακαταθήκη της Ασπασίας Παπαδάκη ξεπερνά τα όρια της ερμηνείας. Άνοιξε δρόμους για τις γυναίκες μουσικούς στην Κρήτη, αμφισβητώντας στερεότυπα και καθιερώνοντας με το παράδειγμά της τη θέση τους στη λύρα και στο βιολί. Η απώλειά της αφήνει την κρητική μουσική σκηνή φτωχότερη, αλλά το έργο και το ήθος της παραμένουν ζωντανά ως σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές.
*με πληροφορίες από neakriti.gr
