Σε οριακό σημείο βρίσκεται πλέον η Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων του ΠΑΓΝΗ, καθώς η χρόνια υποστελέχωση απειλεί άμεσα τη λειτουργία της μοναδικής παιδιατρικής ΜΕΘ σε ολόκληρη την Κρήτη.
Για έξι κλίνες εντατικής φροντίδας υπηρετούν μόλις οκτώ εξειδικευμένοι νοσηλευτές, οι οποίοι, όπως αποκαλύπτεται, εργάζονται εδώ και μήνες σε καθεστώς εξάντλησης, χωρίς επαρκή ρεπό και κανονικές άδειες. Το προσωπικό έχει ήδη εκφράσει πρόθεση παραίτησης, γεγονός που δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο για τη βιωσιμότητα της μονάδας.
Η διευθύντρια της ΜΕΘ Παίδων, Σταυρίνα Ηλία, μιλώντας στην ΚΡΗΤΗ ΤV, προειδοποιεί ότι αν δεν υπάρξει άμεση ενίσχυση, το επόμενο βήμα μπορεί να είναι η μείωση των διαθέσιμων κρεβατιών ή ακόμη και η αναστολή κρίσιμων λειτουργιών, όπως διαγνωστικές εξετάσεις και επεμβατικές πράξεις. Όπως επισημαίνει, το υπάρχον προσωπικό έχει ξεπεράσει προ πολλού τα ανθρώπινα όρια αντοχής.
Επιστήμονες υγείας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, κάνοντας λόγο για αποδόμηση ακόμη και των πιο ευαίσθητων δομών του δημόσιου συστήματος υγείας, αυτών που αφορούν τα παιδιά. Η συγκεκριμένη μονάδα καλύπτει όχι μόνο την Κρήτη αλλά και το Νότιο Αιγαίο, γεγονός που καθιστά την κατάστασή της ακόμη πιο κρίσιμη.
Ανησυχία εκφράζουν και οι γονείς. Ο πρόεδρος της Ένωσης Γονέων Ηρακλείου τονίζει ότι η Κρήτη κινδυνεύει να χάσει ένα κεκτημένο δεκαετιών: τη δυνατότητα να καλύπτει τις υγειονομικές ανάγκες των παιδιών της χωρίς να απαιτείται μετακίνηση στην Αθήνα. «Αυτό που συμβαίνει δεν έχει προηγούμενο και δεν μπορεί να συνεχιστεί», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του νοσοκομείου, Δημήτρης Βρύσαλης, επισημαίνει ότι η συνεχιζόμενη υποβάθμιση του ΕΣΥ οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια είτε στην ιδιωτική υγεία είτε στον πλήρη αποκλεισμό των οικονομικά ασθενέστερων από βασικές υπηρεσίες περίθαλψης. Υπογραμμίζει, μάλιστα, ότι η κρίση στη ΜΕΘ Παίδων συμπίπτει με μια ιδιαίτερα επιβαρυμένη περίοδο, λόγω της αυξημένης κυκλοφορίας της γρίπης και άλλων λοιμώξεων του αναπνευστικού που πλήττουν σοβαρά τα παιδιά.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας μονάδας-κλειδί για τη δημόσια υγεία, η οποία λειτουργεί στο όριο, με τον κίνδυνο να μην μπορεί σύντομα να ανταποκριθεί στις ανάγκες που καλείται να καλύψει.
