Φρίκη δίχως τέλος: Πατέρας και κόρη καταδικάστηκαν για αιμομιξία 12 ετών – Το DNA «έδειξε» την αλήθεια

Η υπόθεση που είχε ξεκινήσει από ένα έγγραφο κοινωνικής πρόνοιας και είχε διανύσει τη μακρά θεσμική της διαδρομή μέσα από προκαταρκτική εξέταση, ανάκριση και βούλευμα παραπομπής, έφτασε στο ακροατήριο και κρίθηκε.
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Κω εξέδωσε καταδικαστική απόφαση και για τους δύο κατηγορούμενους, έναν ημεδαπό 55 ετών και μια ημεδαπή 31 ετών, βιολογικό πατέρα και βιολογική κόρη, οι οποίοι αντιμετώπιζαν την κατηγορία της αιμομιξίας κατ’ εξακολούθηση.
Η ποινή για τον 55χρονο ορίστηκε σε κάθειρξη 10 ετών, με το δικαστήριο να κρίνει ότι η τυχόν άσκηση έφεσης δεν θα έχει ανασταλτική δύναμη. Για την ημεδαπή 31 ετών επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών με τριετή αναστολή.
Η κατηγορία στο πλήρες περίγραμμά της
Το κατηγορητήριο που βάρυνε τους 2 κατηγορούμενους δεν αφορούσε μεμονωμένο περιστατικό. Το χρονικό τόξο που αναφερόταν στη δικογραφία ξεκινούσε από το 2010 και έφτανε έως τον Ιανουάριο του 2022, σχηματίζοντας συνολικά ένα διάστημα 12 ετών. Στον άξονα των ηλικιών, η αφετηρία αυτή είναι ιδιαίτερα βαριά: το 2010 η ημεδαπή 31 ετών ήταν 16 και ο ημεδαπός 55 ετών ήταν 39. Η καταγγελλόμενη έναρξη τοποθετείται σε ηλικία κατά την οποία η ημεδαπή ήταν ακόμα ανήλικη, γεγονός που προσδίδει επιπλέον βάρος στη συνολική αποτίμηση των περιστάσεων, έστω και αν το τμήμα που τελικά παραπέμφθηκε σε δίκη αφορούσε περίοδο κατά την οποία ήταν πλέον ενήλικη.
Οι καταγγελλόμενες πράξεις φέρονται να έλαβαν χώρα κυρίως εντός της κοινής οικίας όπου διέμεναν οι 2 κατηγορούμενοι, σε μη επακριβώς προσδιορισμένες ημερομηνίες. Το πλαίσιο που αναδύθηκε μέσα από την κοινωνική έρευνα και τις καταθέσεις περιέγραφε συνθήκες απομόνωσης και εξάρτησης, χωρίς την παρουσία τρίτου προσώπου που θα μπορούσε να παρέμβει ή να αναχαιτίσει την καταγγελλόμενη πραγματικότητα. Η ημεδαπή 31 ετών είχε υποστηρίξει ότι οι πράξεις αυτές ξεκίνησαν χωρίς τη συναίνεσή της, επικαλούμενη σχέση εξουσίας που της αφαιρούσε κάθε δυνατότητα αντίστασης ή διαφυγής.
Κομβικό στοιχείο της κατηγορίας αποτέλεσε η αναφορά στη γέννηση παιδιού στις 28 Οκτωβρίου 2022. Η ημεδαπή 31 ετών φέρεται να κυοφόρησε χωρίς ιατρική παρακολούθηση και ο τοκετός, κατά τα αναφερόμενα, έγινε αιφνιδίως εντός της οικίας, με παρόντα τον ημεδαπό 55 ετών, ο οποίος φέρεται να παρείχε συνδρομή. Η γέννηση αυτή δεν αντιμετωπίστηκε στο ακροατήριο ως απλή πραγματολογική αναφορά. Συνδέθηκε άμεσα με την εργαστηριακή πραγματογνωμοσύνη, η οποία απέδωσε εξαιρετικά υψηλή πιθανότητα πατρότητας για τον ημεδαπό 55 ετών σε σχέση με το κοριτσάκι, σήμερα 3 ετών. Το εύρημα αυτό, που δεν εξαρτάται από αφηγήσεις ή ερμηνείες αλλά αποτυπώνει βιολογική πραγματικότητα, αποτέλεσε τον πιο ισχυρό κρίκο στην αλυσίδα του αποδεικτικού υλικού.
Παράλληλα, η κατηγορία ενισχυόταν από το γεγονός ότι ο ίδιος ο ημεδαπός 55 ετών είχε παραδεχθεί, έστω και με περιορισμένο τρόπο, σεξουαλικές σχέσεις με την ημεδαπή 31 ετών, τοποθετώντας τες χρονικά γύρω στα έτη 2021 και 2022 και περιορίζοντάς τες σε διάστημα περίπου ενός μήνα. Η εισαγγελική εισήγηση, όπως είχε αποτυπωθεί πριν από τη δίκη, είχε κρίνει τον ισχυρισμό αυτό ως μη ευσταθή, αντιπαραβάλλοντάς τον με το σύνολο του υλικού. Το ακροατήριο, με την καταδικαστική κρίση που εξέδωσε, φαίνεται να υιοθέτησε την ίδια αποτίμηση.
Από το έγγραφο της κοινωνικής πρόνοιας στο ακροατήριο
Η υπόθεση είχε εκκινήσει από ένα σημείο που σπάνια αποτελεί αφετηρία ποινικής δίωξης με τέτοιο βάρος. Στις 12 Ιουνίου 2024, υπηρεσία κοινωνικής πρόνοιας του Δήμου διαβίβασε έγγραφο στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου, επισυνάπτοντας έκθεση κοινωνικής έρευνας όπου καταγράφονταν σοβαρές υπόνοιες για γενετήσιες πράξεις μεταξύ βιολογικά συνδεδεμένων προσώπων. Η Εισαγγελία ενεργοποιήθηκε αυτεπαγγέλτως, ακολούθησε προκαταρκτική εξέταση με παραγγελίες προς την αρμόδια υπηρεσία Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ρόδου και στις 20 Μαΐου 2025 ασκήθηκε ποινική δίωξη για αιμομιξία κατ’ εξακολούθηση.
Το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου, που εκδόθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2026, έκανε δεκτή την εισαγγελική πρόταση και έκρινε ότι συντρέχουν επαρκείς ενδείξεις για παραπομπή. Το χρονικό της υπόθεσης, όπως είχε αποτυπωθεί στη δικογραφία, εκτεινόταν από το 2010 έως τον Ιανουάριο του 2022. Ωστόσο, λόγω παραγραφής, είχε παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για πράξεις που τοποθετούνταν έως τις 4 Φεβρουαρίου 2021, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε δίκη μόνο το τμήμα εκείνο που αφορούσε πολλαπλές πράξεις από τις 4 Φεβρουαρίου 2021 έως τον Ιανουάριο του 2022.
Το αποδεικτικό υλικό που σχημάτισε την ενοχή
Στο επίκεντρο της αποδεικτικής διαδικασίας βρισκόταν η έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης, η οποία απέδιδε εξαιρετικά υψηλή πιθανότητα πατρότητας για τον ημεδαπό 55 ετών σε σχέση με το κοριτσάκι που γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2022. Η γενετική πραγματογνωμοσύνη δεν ήταν το μοναδικό στοιχείο που αξιολογήθηκε, αλλά ήταν εκείνο που δεν άφηνε περιθώρια ερμηνευτικής ευελιξίας. Σε αντίθεση με τις καταθέσεις, που υπόκεινται σε αντιπαραβολή και αμφισβήτηση, το εργαστηριακό αποτέλεσμα εισήχθη ως αντικειμενικό δεδομένο και αξιολογήθηκε ανάλογα.
Η κοινωνική έρευνα που είχε υπάρξει η αφετηρία όλης της διαδικασίας αποτύπωνε ένα περιβάλλον κλειστό και απομονωμένο, με στοιχεία εξάρτησης, χωρίς η ίδια η περιγραφή να επαρκεί αυτοτελώς ως απόδειξη, λειτουργώντας όμως ως συμπληρωματικό πλαίσιο για την κατανόηση των συνθηκών μέσα στις οποίες εκτυλίχθηκαν τα καταγγελλόμενα γεγονότα. Η μακρά συγκατοίκηση, η απουσία οποιασδήποτε εξωτερικής παρέμβασης για χρόνια και η γέννηση παιδιού υπό εκείνες τις συνθήκες αντιμετωπίστηκαν στο σύνολό τους ως στοιχεία με αυξημένη αντικειμενική βαρύτητα.
Η διαφοροποίηση στην αντιμετώπιση των 2 κατηγορουμένων, με βαριά κάθειρξη για τον πατέρα και ποινή φυλάκισης με τριετή αναστολή για την κόρη, αντικατοπτρίζει την αποτίμηση του ρόλου που καταλογίστηκε σε καθέναν από αυτούς. Το δικαστήριο δεν υιοθέτησε εξ ολοκλήρου την εκδοχή της ανεπηρέαστης συναίνεσης για την ημεδαπή 31 ετών, αλλά ούτε την αντιμετώπισε με ίση αυστηρότητα. Έκρινε ένοχη, επιβάλλοντας ωστόσο ποινή που δεν οδηγεί σε άμεση κράτηση, σε μια απόφαση που αφήνει να διαφανεί η εκτίμηση για τις συνθήκες υπό τις οποίες εκτυλίχθηκε η καταγγελλόμενη πραγματικότητα.
Στο βάθος της υπόθεσης, πέρα από τους νομικούς χαρακτηρισμούς και τις ποινές, υπάρχει μια πραγματικότητα που είχε παραμείνει για χρόνια κρυμμένη πίσω από κλειστές πόρτες. Ένα παιδί 3 ετών, που γεννήθηκε μέσα σε συνθήκες απομόνωσης και χωρίς ιατρική παρακολούθηση, φέρει στην ύπαρξή του το πιο συγκεκριμένο αποτύπωμα αυτής της υπόθεσης. Η δικαστική κρίση κλείνει έναν κύκλο για τους δύο καταδικασθέντες, αλλά αφήνει ανοιχτά ερωτήματα για το τι επιφυλάσσει η ζωή σε ένα παιδί που ήρθε στον κόσμο υπό τέτοιες συνθήκες και βρίσκεται πλέον στο κέντρο μιας πραγματικότητας που δεν επέλεξε.
dimokratiki.gr





