Η βραδιά της 25ης Απριλίου έχει ήδη περάσει στην ιστορία του ΟΦΗ, όχι μόνο ως μια στιγμή αγωνιστικής δικαίωσης, αλλά και ως σημείο αναφοράς για μια διαδρομή που τα τελευταία χρόνια χτίστηκε πάνω σε έννοιες όπως η ανεξαρτησία, η αξιοπρέπεια και η πίστη ενός ολόκληρου κόσμου.
Η κατάκτηση του Κυπέλλου δεν ήρθε ως ένα μεμονωμένο γεγονός. Για τους ανθρώπους που έζησαν από κοντά τις δύσκολες περιόδους του συλλόγου, αποτελεί συνέχεια μιας μεγάλης προσπάθειας που ξεκίνησε πολύ πριν από τις νίκες, τις γιορτές και τις πανηγυρικές εικόνες στους δρόμους του Ηρακλείου.
Υπήρξαν χρόνια κατά τα οποία οι φίλοι του ΟΦΗ δεν κατέβαιναν στις πλατείες για τίτλους, αλλά για την ίδια την ύπαρξη και την ελευθερία του συλλόγου. Ήταν η εποχή που χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους του Ηρακλείου, διεκδικώντας έναν ΟΦΗ ανεξάρτητο, απαλλαγμένο από εξαρτήσεις και παρεμβάσεις που πλήγωσαν βαθιά την ιστορία του.
Σήμερα, αυτό το αίσθημα ελευθερίας έχει αποκτήσει ιδιαίτερη αξία. Ο ΟΦΗ παρουσιάζεται ως ένας σύλλογος που πορεύεται αυτόνομα, χωρίς να βρίσκεται υπό την επιρροή άλλων κέντρων αποφάσεων και χωρίς να λειτουργεί με όρους που στο παρελθόν προκαλούσαν πικρία στον κόσμο του.
Για τους φίλους του, η ανεξαρτησία αυτή δεν συγκρίνεται με κανέναν τίτλο. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται η σημερινή αγωνιστική και οργανωτική πορεία της ομάδας. Είναι το στοιχείο που κάνει την επιτυχία ακόμη πιο σημαντική, γιατί έρχεται μέσα από μια καθαρή διαδρομή.
Ο ΟΦΗ συμπληρώνει 101 χρόνια ζωής κουβαλώντας μια ιστορία γεμάτη αντιθέσεις. Στιγμές υπερηφάνειας, περιόδους αμφισβήτησης, δύσκολα χρόνια στις χαμηλότερες κατηγορίες, αλλά και έναν κόσμο που δεν εγκατέλειψε ποτέ την ομάδα. Αυτή η σχέση με τους φιλάθλους του υπήρξε το βασικό στήριγμα ακόμη και στις πιο σκληρές περιόδους.
Τα «πέτρινα χρόνια» δεν ήταν μόνο οι αγώνες σε μικρά γήπεδα και απέναντι σε αντιπάλους μικρότερης δυναμικής. Ήταν και οι στιγμές που ο σύλλογος ένιωθε ότι αδικείται έξω από τον αγωνιστικό χώρο, σε αποφάσεις, παρασκήνια και καταστάσεις που τον κρατούσαν πίσω.
Μέσα από αυτή τη διαδρομή, η σημερινή επιτυχία αποκτά διαφορετικό βάρος. Η κατάκτηση του Κυπέλλου θεωρείται από τον κόσμο του ΟΦΗ αποτέλεσμα μιας καθαρής προσπάθειας, χωρίς σκιές και εξαρτήσεις. Για αυτό και η χαρά δεν περιορίστηκε στο αγωνιστικό αποτέλεσμα, αλλά μετατράπηκε σε μαζική έκφραση υπερηφάνειας.
Οι εικόνες με χιλιάδες φιλάθλους στους δρόμους δεν ήταν απλώς πανηγυρισμοί για έναν τίτλο. Ήταν η έκφραση μιας συλλογικής δικαίωσης απέναντι σε όσους, κατά την αίσθηση του κόσμου της ομάδας, υποτίμησαν ή πλήγωσαν τον σύλλογο στο παρελθόν.
Ο σημερινός ΟΦΗ θέλει να προβάλλει το πρόσωπο ενός συλλόγου που στέκεται όρθιος με τις δικές του δυνάμεις. Μιας ομάδας που κερδίζει, χάνει, προχωρά και χτίζει χωρίς να χάνει το βασικότερο στοιχείο της ταυτότητάς της: την περηφάνια της.
Αυτό είναι και το μήνυμα που αναδεικνύεται μετά τη μεγάλη επιτυχία. Ότι ο ΟΦΗ δεν πανηγυρίζει μόνο ένα Κύπελλο. Πανηγυρίζει μια πορεία ανεξαρτησίας, μια σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο του και μια νέα εποχή στην οποία η ελευθερία του συλλόγου θεωρείται το μεγαλύτερο κεκτημένο.
