Η εξομολόγηση του Μιχάλη Αεράκη: «Δεν είχα ποτέ παιδική ηλικία – Δώδεκα χρονών πουλούσα λαχεία στο Ηράκλειο»
Για μια παιδική ηλικία που τελείωσε πολύ νωρίς μίλησε ο Μιχάλης Αεράκης, σε συνέντευξη που παραχώρησε την Τετάρτη 6 Μαΐου στην εκπομπή «Super Κατερίνα». Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε στα χρόνια που μεγάλωσε στην Κρήτη, στις ευθύνες που ανέλαβε από πολύ μικρός, αλλά και στη διαδρομή που τον οδήγησε τελικά στο θέατρο.
Όπως περιέγραψε, ήταν μόλις επτά ετών όταν ο πατέρας του τού ανακοίνωσε ότι θα έφευγε, λέγοντάς του πως από εκείνη τη στιγμή έπρεπε να σταθεί ως «ο άντρας του σπιτιού». Η φράση αυτή, όπως άφησε να εννοηθεί, καθόρισε την πορεία της ζωής του, καθώς τον ανάγκασε να ωριμάσει απότομα και να παρατηρεί τους μεγαλύτερους, προσπαθώντας να υιοθετήσει συμπεριφορές ενηλίκων.
«Ήμουν εφτά χρονών όταν ο πατέρας μου μου είπε “από αύριο φεύγω, εσύ θα είσαι ο άντρας του σπιτιού”. Τι έκανα; Αντέγραφα συμπεριφορές των μεγάλων, πώς περπατούν, πώς κινούνται, πώς κερνούν στα καφενεία και όλα αυτά τα έκανα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μιχάλης Αεράκης.
Ο ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι δεν έζησε ανέμελα παιδικά χρόνια. Όπως είπε, από την ηλικία των επτά ετών βρέθηκε μέσα στις δυσκολίες της ζωής, ενώ από τα δώδεκά του πουλούσε λαχεία στο Ηράκλειο. Παράλληλα, προσπαθούσε να συνεχίσει το σχολείο, αν και, όπως παραδέχθηκε, οι συνθήκες δεν του επέτρεπαν να ανταποκριθεί όπως θα ήθελε.
«Παιδική ηλικία δεν είχα ποτέ και μάλιστα έχω πει χαρακτηριστικά ότι αν είχα το ταλέντο του να γράψω ένα βιβλίο, ήξερα μόνο τον τίτλο που θα λεγόταν “Μεγάλωσα απότομα”. Γιατί πραγματικά, από εφτά χρονών είμαι στο καμίνι της ζωής», είπε.
Στη συνέχεια περιέγραψε πως εργάστηκε σε κρητικά γλέντια ως βοηθός σερβιτόρου, ενώ μετά τη δουλειά πήγαινε κατευθείαν στο σχολείο, όπου, όπως ανέφερε, συχνά κοιμόταν από την κούραση. «Πήγα σχολείο, ήμουν ο χειρότερος μαθητής. Μετά δούλευα βοηθός σερβιτόρου σε κρητικά γλέντια και πήγαινα κατευθείαν στο σχολείο και εκεί κοιμόμουν. Χείριστος μαθητής», σημείωσε.
Η οικογένειά του μετακινήθηκε στην Αθήνα την περίοδο 1971-1972. Εκεί, ο Μιχάλης Αεράκης συνέχισε να εργάζεται για να βοηθήσει οικονομικά, καθώς, όπως είπε, ήταν τέσσερα αδέρφια και όλοι έπρεπε να συμβάλουν. Για τον λόγο αυτό φοίτησε σε νυχτερινό σχολείο.
Μέσα από το νυχτερινό γυμνάσιο ήρθε και η πρώτη του επαφή με την υποκριτική. Ο ίδιος ανέφερε ότι ήταν πολιτικοποιημένος και, μετά τη χούντα, συμμετείχε στην επαναδραστηριοποίηση του Συλλόγου Εργαζομένων Μαθητών. Εκεί δημιουργήθηκαν δύο τμήματα, ένα μουσικό και ένα θεατρικό, με στόχο να προσφέρουν ψυχαγωγία στους μαθητές που εργάζονταν.
Αρχικά, ο ίδιος συμμετείχε στο μουσικό τμήμα, καθώς τραγουδούσε. Ωστόσο, η επιλογή ενός θεατρικού έργου άλλαξε την πορεία του. Όπως αφηγήθηκε, όταν αποφασίστηκε να παρουσιαστεί το έργο «Ένα παιδί μετράει τα άστρα», ο σκηνοθέτης Γιάννης Καρακισαρίδης, τον οποίο αργότερα ένιωσε σαν αδερφό του, τον είδε και του είπε ότι θα υποδυθεί τον παπά.
«Είχαμε επιλέξει ένα έργο, το “Ένα παιδί μετράει τα άστρα” και ήρθε ο σκηνοθέτης και μετέπειτα αδερφός μου που έχει φύγει από τη ζωή, ο Γιάννης Καρακισαρίδης, με βλέπει και μου λέει “Εσύ θα κάνεις τον παπά”. Και έτσι έκανα τον πρώτο μου ρόλο», δήλωσε.
Ο Μιχάλης Αεράκης εξήγησε ακόμη ότι ορισμένοι ρόλοι στην πορεία του βγήκαν με φυσικότητα, καθώς συνδέονταν με βιώματα και πόνο που είχε ήδη κουβαλήσει στη ζωή του.
Στο τέλος της συνέντευξης, μίλησε και για την προσωπική του ζωή, αναφερόμενος στη σύζυγό του, Βάλια, με την οποία είναι μαζί 46 χρόνια, από το 1980. Όταν ρωτήθηκε για το μυστικό της κοινής τους πορείας, απάντησε λιτά: «Να αγαπάς έναν άνθρωπο, να τον εκτιμάς, να τον σέβεσαι. Αυτά είναι τα μυστικά».
