Αντιμέτωποι με νέα οικονομική πίεση βρίσκονται οι ελαιοπαραγωγοί της Κρήτης, καθώς οι τιμές του ελαιολάδου κινούνται πλέον κοντά στα 3,50 με 3,60 ευρώ το κιλό, παρά τις προσδοκίες για αυξημένη και ποιοτική παραγωγή. Η πτώση των τιμών εν μέσω συγκομιδής προκαλεί έντονη ανησυχία, με ορισμένους παραγωγούς να εξετάζουν ακόμη και το ενδεχόμενο να αφήσουν τις ελιές στα δέντρα, εφόσον τα έσοδα δεν επαρκούν για την κάλυψη του κόστους.
Για την ελαιοκομική περίοδο 2026-2027, η ελληνική παραγωγή εκτιμάται ότι θα φτάσει τους 300.000 τόνους, έναντι 230.000 τόνων την προηγούμενη χρονιά.
Οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες και η απουσία σημαντικών ασθενειών δημιουργούν προϋποθέσεις για καλή ποιότητα ελαιολάδου, ωστόσο η αυξημένη προσφορά δεν συνοδεύεται από αντίστοιχα οικονομικά οφέλη για τους παραγωγούς.
Από τα 5,95 ευρώ στα 3,50 ευρώ το κιλό
Την έντονη μεταβολή των τιμών περιέγραψε ο ελαιοπαραγωγός Γιάννης Παυλάκος, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1 FM.
Όπως ανέφερε, πριν από περίπου ενάμιση μήνα, στην αρχή της φετινής περιόδου, το αγουρέλαιο στη Νεάπολη Λακωνίας είχε φτάσει έως και τα 5,95 ευρώ το κιλό.
Έκτοτε ακολούθησε σημαντική υποχώρηση, με τις τιμές σε βασικές ελαιοπαραγωγικές περιοχές να κινούνται κοντά στα 3,50 ευρώ.
Η εικόνα διαφοροποιείται ανά περιοχή, με τις ενδεικτικές τιμές παραγωγού να διαμορφώνονται ως εξής:
| Περιοχή | Τιμή ανά κιλό |
|---|---|
| Κρήτη | Περίπου 3,50–3,60 € |
| Πελοπόννησος | Περίπου 3,80 € |
| Κέρκυρα | Έως 3,20 € |
Τον Νοέμβριο του 2025, η μέση τιμή παραγωγού για το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο στην Ελλάδα βρισκόταν περίπου στα 4,75 ευρώ το κιλό. Με σημείο αναφοράς τα 3,50 ευρώ, η υποχώρηση φτάνει το 26,3%.
Φόβοι για ασυγκόμιστες ελιές – Τι ζητούν οι παραγωγοί
Η περιορισμένη ζήτηση και τα αυξημένα αποθέματα επιβαρύνουν την κατάσταση, την ώρα που οι παραγωγοί καλούνται να καλύψουν τις δαπάνες καλλιέργειας και συγκομιδής.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Απογευματινή», εκπρόσωποι του κλάδου ζητούν παρεμβάσεις από την ελληνική πολιτεία και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις προτάσεις τους περιλαμβάνονται αυστηρότεροι έλεγχοι στις εισαγωγές από τρίτες χώρες, μέτρα για τη συγκράτηση των τιμών και οργανωμένη συγκέντρωση και εμπορική διάθεση της παραγωγής.
Ο δήμαρχος Πλατανιά και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης, Ιωάννης Μαλανδράκης, επισημαίνει τη σημασία των συνεταιρισμών, εκτιμώντας ότι η συλλογική διαπραγμάτευση μπορεί να εξασφαλίσει ευνοϊκότερους όρους πώλησης από τις μεμονωμένες συναλλαγές.
Παράλληλα, αναδεικνύει την ανάγκη να εξεταστούν μέτρα αποθεματοποίησης, ώστε να περιοριστεί η περαιτέρω πίεση στις τιμές.
Ισπανία: Απόσυρση του 12% της παραγωγής
Αντίστοιχες πιέσεις καταγράφονται και στην Ισπανία, όπου η παραγωγή για την περίοδο 2026-2027 εκτιμάται ότι θα φτάσει περίπου τους 1,6 εκατομμύρια τόνους, αυξημένη κατά 23% σε σχέση με πέρυσι.
Το ισπανικό υπουργείο Γεωργίας έχει προχωρήσει σε μέτρο υποχρεωτικής απόσυρσης ποσότητας που αντιστοιχεί στο 12% της παραγωγής, δηλαδή περίπου 188.000 τόνων, με προβλεπόμενη αποθήκευση έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2027.
Η παρέμβαση εντάσσεται στην προσπάθεια διαχείρισης της αυξημένης προσφοράς στην αγορά.
Ιταλία: Πρόγραμμα 300 εκατ. ευρώ για τον αγροτικό τομέα
Στην Ιταλία, τα αποθέματα της προηγούμενης περιόδου υπολογίζονται σε περίπου 195.000 τόνους, ενώ η νέα παραγωγή εκτιμάται μεταξύ 260.000 και 290.000 τόνων, μειωμένη κατά 15% έως 20%.
Η τιμή του ιταλικού εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου κινείται περίπου στα 4,80 ευρώ το κιλό.
Η ιταλική κυβέρνηση αντιδρά στις αδασμολόγητες εισαγωγές από την Τυνησία και ενεργοποιεί το πρόγραμμα Coltivaitalia, ύψους 300 εκατ. ευρώ, για την υποστήριξη του αγροτικού τομέα.
Οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν ανανέωση ελαιώνων, νέες φυτεύσεις ανθεκτικότερων ποικιλιών, εκσυγχρονισμό αρδευτικών υποδομών, αντιμετώπιση της ξυλέλλας και προστασία ελαιώνων με πιστοποιήσεις ΠΟΠ και ΠΓΕ.
Τυνησία: Σημαντική μείωση της παραγωγής λόγω ξηρασίας
Σε αντίθεση με την Ισπανία, η Τυνησία αναμένει μικρότερη σοδειά, εξαιτίας της παρατεταμένης ξηρασίας.
Από τους περίπου 450.000 έως 500.000 τόνους της προηγούμενης περιόδου, η φετινή παραγωγή εκτιμάται ότι θα περιοριστεί μεταξύ 200.000 και 300.000 τόνων, σύμφωνα με αγροτικές οργανώσεις.
Οι διαφορετικές παραγωγικές συνθήκες στις χώρες της Μεσογείου, σε συνδυασμό με τα αποθέματα και τη ζήτηση, αποτελούν βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη διαμόρφωση των τιμών στη διεθνή αγορά ελαιολάδου.
